บทที่ 196 วงข้าวที่แทรกตัวเข้ามา

ในห้องส่วนตัวของร้านเสี่ยวคังสือฝู่ ทุกคนจากโรงเรียนพรรคยกแก้วชนกันไปมา ทั้งรองอธิการ ผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการ อาจารย์ประจำชั้น และผู้เข้าอบรม วงข้าวนี้ในนามคือการรวมตัวของครูและศิษย์หลังเปิดการอบรม แต่ความจริงแล้วก็คือหยวนเฉียงรองอธิการเลี้ยงต้อนรับหลี่ซิวหยวนเลขานุการนายอำเภอนั่นเอง

ส่วนคนอื่นล้วนเป็นตัวประกอบทั้งนั้น จุดนี้มองจากที่นั่งก็ดูออกได้

"ท่านเลขานุการหลี่ ผมขอคารวะคุณอีกแก้ว คุณนี่มีอนาคตไร้ขีดจำกัดจริงๆ ต่อไปยังต้องขอให้ดูแลกันด้วยนะครับ" หยวนเฉียงถือแก้วเหล้า แม้จากผิวหน้าแล้วดูเหมือนว่าเขาผู้เป็นรองอธิการโรงเรียนพรรคพูดเช่นนี้กับผู้เข้าอบรมของตัวเองจะน่าอายอยู่บ้าง

แต่การจะเดินมาถึงตำแหน่งนี้ และยังอยากก้าวไปข้างหน้าอีกขั้น หากวางหน้าตาลงไม่ได้ก็ย่อมไม่ได้

"ท่านอธิการหยวน ท่านพูดหนักเกินไปแล้วครับ พวกเรายังต้องให้รุ่นพี่อย่างท่านคอยนำทางให้อีกมาก..." หลี่ซิวหยวนถ่อมตัว ทว่าพอถึงตอนท้ายกลับพลิกน้ำเสียงว่า "แน่นอนว่าหากมีตรงไหนที่ผมพอจะช่วยเหลือได้บ้าง ท่านสั่งได้เลยครับ"