บทที่ 198 เชิญนั่งครับ

พอเถียนเหว่ยมาถึงหน้าประตูร้านอาหาร ก็โทรหาเหลยหยางก่อน พอยืนยันว่าหลี่ซิวหยวนและคณะยังมาไม่ถึง ก็ไม่เตรียมจะขึ้นไป อยู่รอที่หน้าประตูร้านอาหารสักหน่อย

"ซินซิน เหว่ยเทา พวกเธอสองคนขึ้นไปก่อนดีไหม ฉันรออยู่ตรงนี้ก็พอ" เถียนเหว่ยเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม

ว่านซินซินยังไม่ทันเอ่ยปาก สิงเหว่ยเทาก็ส่ายหน้า "พี่เถียน ถ้าอย่างนั้นผมก็รอด้วยแล้วกัน อีกสักครู่ค่อยขึ้นไปด้วยกัน"

ทั้งสองคนไม่ไป ว่านซินซินย่อมไม่ไปเช่นกัน ไม่นานนัก รถของหวงเหว่ยก็มาถึงหน้าประตูร้านอาหาร เถียนเหว่ยเดินเข้ามาต้อนรับเพื่อเปิดประตูรถ ท่าทางไม่คล่องแคล่วเลย เห็นได้ชัดว่าเป็นครั้งแรกที่ทำเรื่องแบบนี้

หลี่ซิวหยวนก็รู้สึกแปลกๆ เช่นกัน เขาเปิดประตูรถให้หยุนเยี่ยนชางมาไม่น้อย แต่การที่คนอื่นเปิดประตูรถให้ตัวเองนี้ยังเป็นครั้งแรก