บทที่ 237 เข้าโรงพยาบาล

ที่บ้านพักครอบครัวสำนักงานสรรพากร โทรศัพท์ของผังจื้อเฟิงไม่ขาดสายเลยตลอดทั้งเช้า คนที่ห่วงใยผังจื้อเฟิงมีอยู่ไม่น้อยทีเดียว ยังไงเสียนี่คือผู้อำนวยการ อีกทั้งยังเป็นผู้อำนวยการสำนักงานรัฐบาลที่แข็งกร้าวด้วย

ผู้อำนวยการป่วย คุณแสดงความห่วงใย คุณไปเยี่ยม ผู้อำนวยการอาจจำไม่ได้ แต่ถ้าคุณไม่มา แล้วโทรสักสายก็ไม่มี ผู้อำนวยการย่อมจดจำไว้ในใจแน่นอน

วันหลังพอผู้อำนวยการกลับมาทำงาน แล้วมองคุณด้วยรอยยิ้มร่าพลางเอ่ยสักประโยคว่า "ช่วงนี้งานยุ่งมากสินะ"

ถึงตอนนั้นคุณจะตอบอย่างไร

ต่อไปยังจะทำงานอย่างสบายใจได้อีกหรือ ไม่กลัวว่าผู้อำนวยการจะกลั่นแกล้งลับหลังหรือ