บทที่ 242 ข่มใจไว้

ผังจื้อเฟิงไม่รู้ถึงการคิดคำนวณของหลี่ซิวหย่วน แต่เขาต้องการให้แพทย์เจ้าของไข้ยืนยันสภาพร่างกายของตัวเองจริง ๆ เพียงแต่สิ่งที่เขาคิดคือให้แพทย์เจ้าของไข้ยืนยันว่าร่างกายของตัวเองยังรับผิดชอบงานไหว

พอวางสายจากหลี่ซิวหย่วน อย่างอื่นไม่ต้องเก็บกวาด เขาโทรหาแพทย์เจ้าของไข้ทันที ให้มาแสดงบทบาทให้ดี

หลี่ซิวหย่วนผลักประตูห้องผู้ป่วยเข้ามาแล้วเอ่ยพร้อมรอยยิ้มร่า "ท่านผู้อำนวยการ ท่านนายอำเภอหยุนมาเยี่ยมท่านครับ"

หลี่ซิวหย่วนหลบตัวไปด้านข้างเพื่อให้หยุนเยี่ยนชางเข้าไป หยุนเยี่ยนชางไถ่ถามทุกข์สุขผังจื้อเฟิงด้วยสีหน้าห่วงใย จากสีหน้านั้นมองไม่ออกเลยแม้แต่น้อยว่ามีจุดใดที่ไม่พอใจผังจื้อเฟิง

หลี่ซิวหย่วนยืนรออยู่ข้าง ๆ แทบไม่เอ่ยอะไรเลย ฟังทั้งสองคุยกัน เพียงแต่ตอนที่หยุนเยี่ยนชางพูด หลี่ซิวหย่วนก็ผงกศีรษะเบา ๆ เป็นระยะ ทำท่าตั้งใจฟังอย่างจริงจัง