บทที่ 279 ไม่กล้าย่อหย่อน

ว่านซินซินมีวาทศิลป์ดีทีเดียว เวลาแนะนำเรื่องชนบทและที่พักท่องเที่ยวเชิงเกษตรก็บรรยายได้เห็นภาพเห็นเสียง ฤดูใบไม้ร่วงทองเดือนตุลาคม ฤดูแห่งการเก็บเกี่ยว นั่งอยู่ริมทะเลสาบของที่พักท่องเที่ยวเชิงเกษตร ตกปลาสักหน่อย รับลมสักหน่อย สูดกลิ่นหอมของข้าวสาลีที่สุกงอม

ภาพวาดแห่งบทกวีชนบทราวกับปรากฏอยู่ตรงหน้า

เดิมทีความสนใจของหลี่ซิวหย่วนก็แค่งั้น ๆ แต่กลับถูกคำพูดของว่านซินซินทำให้สนใจขึ้นมาจริง ๆ

ยังไงก็เป็นการเข้าเวรช่วงเทศกาล ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว หลี่ซิวหย่วนจึงคุยเล่นกับว่านซินซินไป ในเวลานี้ก็ไม่มีคลิปสั้นอะไรให้ฆ่าเวลา หากมีแต่การอ่านหนังสือพิมพ์อย่างเดียว พูดตามตรงก็มีคนหนุ่มสาวสักกี่คนที่นั่งอยู่ติด

อู๋อีอีก็นั่งอยู่ไม่ติดในห้องทำงานเช่นกัน เดิมทีคิดจะไปหาหลี่ซิวหย่วนคุยเล่น ผลปรากฏว่าพอออกจากห้องทำงาน ยังไม่ทันเดินไปได้กี่ก้าว ก็ได้ยินเสียงคุยกันดังมาจากในห้องทำงานหลี่ซิวหย่วน