บทที่ 281 วาดงูเติมขา

"เหว่ยเทาเอ๋ย ดูสิว่าตอนกลางวันอยากกินอะไร ที่นี่ของเราล้วนเป็นอาหารชาวบ้าน ปลูกเองในท้องถิ่น เป็นของสีเขียวไร้มลพิษ..." จางตงเหมย อาสะใภ้ของว่านซินซิน มองสิงเหว่ยเทาแล้วถามด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

"คุณป้า ท่านเกรงใจเกินไปแล้วครับ ถามทุกคนดูเถอะว่าจะกินอะไร ผมได้ทั้งนั้น" สิงเหว่ยเทาโบกมือรัว ๆ แล้วเอ่ย

"ไม่เป็นไร เธอเลือกก่อนเถอะ แล้วป้าค่อยถามทีละคน ปลาไนผัดกระทะร้อนของแถวนี้อร่อยมาก..." จางตงเหมยยังคงประจบเอาใจสิงเหว่ยเทาอยู่คนเดียว

แต่สิงเหว่ยเทากลับไม่กล้ารับไว้ นี่ไม่ใช่การทำให้ตัวเองไปขุ่นเคืองกับคนอื่นหรือ

ในบรรดาคนที่มากันนี้ แต่ละคนล้วนมีเส้นสาย ล้วนไม่ธรรมดาทั้งนั้น ยิ่งไปกว่านั้นยังมีหลี่ซิวหย่วนอยู่ด้วย ไม่ต้องพูดถึงตัวเอง ต่อให้ลุงของตัวเองมา เมื่อเผชิญกับหลี่ซิวหย่วนก็ยังต้องเกรงใจเพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน