บทที่ 296 กวาดหิมะ

เผลอแป๊บเดียว เวลาหนึ่งสัปดาห์กว่าก็ผ่านไปในพริบตา เรื่องทางหมู่บ้านเหมยหลินยังไม่มีความคืบหน้าในตอนนี้ แต่อำเภอหวงหยวนกลับได้ต้อนรับหิมะครั้งแรกของปีสองพันห้าแล้ว

หิมะมงคลเป็นลางบอกปีที่อุดมสมบูรณ์ ตอนบ่ายใกล้เลิกงาน เกล็ดหิมะก็โปรยปรายร่วงหล่นลงมา หลังเข้าฤดูหนาว ฟ้าก็มืดเร็วขึ้นด้วย ยังไม่ทันถึงเวลาเลิกงาน ท้องฟ้าข้างนอกก็มืดลงแล้ว ภายใต้แสงไฟสีเหลืองนวลที่ส่องลงมา ก็ยิ่งทำให้เกล็ดหิมะดูใสระยิบระยับ

ยืนมองออกไปจากหน้าต่าง ก็ทำให้คนรู้สึกราวกับได้เห็นภาพจากในภาพยนตร์

รถจักรยานยนต์ไฟฟ้าคันเล็กของหลี่ซิวหย่วนไม่ได้ถูกขี่มาหนึ่งสัปดาห์แล้ว ฤดูหนาวแบบนี้ขี่รถหนาวเกินไปหน่อย

พอดูเวลา ทางหยุนเยี่ยนชางก็น่าจะใกล้เลิกงานแล้วเช่นกัน หลี่ซิวหย่วนจึงเตรียมไปส่งหยุนเยี่ยนชางสักเที่ยว