บทที่ 299 น้ำใสเกินไปย่อมไร้ปลา

ตอนที่หลี่ซิวหย่วนกลับถึงบ้าน พ่อแม่ยังไม่ได้พักผ่อน พอเห็นหลี่ซิวหย่วนกลับมาพร้อมกลิ่นเหล้าติดตัวอีก ก็สงสารอยู่บ้างจึงไปรินน้ำให้หลี่ซิวหย่วนแก้วหนึ่ง หลี่ซิวหย่วนขดตัวอยู่บนโซฟาอย่างสบาย ฟังพ่อแม่เล่าเรื่องที่คนของบริษัททำความร้อนมาตรวจซ่อมในตอนกลางวัน

"พอตรวจซ่อมเสร็จ ตอนค่ำที่บ้านก็อุ่นมากเลย ซิวหย่วน เธอฝากคนไว้หรือเปล่า" หลี่เจี้ยนกั๋วเอ่ยพลางมองไปทางลูกชาย เห็นได้ชัดว่าการตรวจซ่อมตามปกติย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะตรวจซ่อมแค่บ้านตัวเองบ้านเดียว

อีกทั้งตอนที่เจ้าหน้าที่มาถึงบ้าน ท่าทีก็ถ่อมตัวเสียเหลือเกิน

"ครับ วันนี้ตอนประชุมได้เจอผู้รับผิดชอบของบริษัททำความร้อน ก็เลยเอ่ยขึ้นสักคำ" หลี่ซิวหย่วนพยักหน้าแล้วเอ่ย

หลี่เจี้ยนกั๋วกับจางชิวเหอสองสามีภรรยาสบตากันแวบหนึ่ง ตอนบ่ายทั้งสองก็เดาได้แล้ว เพียงแต่ไม่กล้ายืนยัน ตอนนี้ได้รับการยืนยันเสียที