บทที่ 314 การถูกใช้ประโยชน์

เที่ยงวันที่ยี่สิบห้าพฤศจิกายน อากาศทั้งเช้าไม่ค่อยดีนัก ครึ้มมาก ตอนกลางวันหลี่ซิวหย่วนตามหยุนเยี่ยนชางไปกินข้าวที่โรงอาหารของหน่วยงาน แล้วเจอกู่ฟานเหลยพอดี

บรรดาผู้บริหารกินข้าวไปพลาง มีเรื่องงานที่ต้องแลกเปลี่ยนกันไปพลาง ส่วนหลี่ซิวหย่วนก็ก้มหน้ากินข้าวของตัวเอง โดยพื้นฐานแล้วไม่พูดสักคำ อู๋อีอีที่นั่งอยู่ตรงข้ามหลี่ซิวหย่วนมองหลี่ซิวหย่วน กลับอยากพูดอะไรบางอย่าง แต่จนกินข้าวเสร็จก็ยังหาโอกาสไม่ได้

หลังกินข้าวกลางวันเสร็จ หลี่ซิวหย่วนยังไม่ทันได้พักผ่อน หลัวอี้ก็มา เพียงแต่มานั่งเฉย ๆ ไม่ได้เอ่ยเรื่องอะไร แต่หลี่ซิวหย่วนกลับเข้าใจว่าหลัวอี้มาเพื่อเรื่องอะไร

เพราะในการประชุมช่วงบ่ายจะเกี่ยวข้องกับเรื่องการเสนอชื่อบุคคลก้าวหน้า และตอนนี้หลี่ซิวหย่วนก็ยังไม่ได้ให้คำตอบเลย

"ท่านผู้อำนวยการหลัว เรื่องบุคคลก้าวหน้าผมรู้อยู่ในใจ วางใจได้ครับ" หลี่ซิวหย่วนเอ่ยพร้อมรอยยิ้มตอนไปส่งหลัวอี้