บทที่ 322 การดูตัว

ปลายเดือนพฤศจิกายน เช้าวันเสาร์ หลี่ซิวหย่วนฝืนใจปีนออกมาจากผ้าห่ม ยืดเส้นยืดสายฝืนลุกขึ้นมาขยับร่างกายเตรียมไปวิ่ง ที่จริงหลี่ซิวหย่วนรู้ดีว่าวันนี้หยุนเยี่ยนชางไม่อยู่

แต่เขาก็ต้องทำให้ได้ว่าไม่ว่าหยุนเยี่ยนชางจะอยู่หรือไม่อยู่ก็เป็นแบบเดียวกัน

หลังออกกำลังกายตอนเช้ากลับมา ก็เห็นพี่สาวกับพี่เขยพาลูกสองคนเตรียมกลับตำบลศูนย์กลางไปเยี่ยมผู้ใหญ่ในช่วงสุดสัปดาห์พอดี ปู่ย่าของเด็กก็คิดถึงหลานชายหลานสาวเช่นกัน

หลี่ซิวหย่วนตามพ่อแม่ไปส่งครอบครัวพี่สาวขึ้นรถ จากนั้นถึงตามพ่อแม่มาที่ร้านอาหาร เตรียมจะช่วยงานสักหน่อย

ช่วงเช้าอยู่ที่ร้านอาหารทั้งเช้า พอถึงตอนกลางวัน คุณอาใหญ่กับสามีก็มา พอร้านบะหมี่ปิดตอนกลางวันแล้ว คนทั้งบ้านก็กลับมานั่งคุยกันที่บ้าน