บทที่ 324 บ้าน ๆ เชย ๆ

ที่บ้านหวังอี๋พ่อแม่ล้วนทำธุรกิจ ในเมืองอำเภอก็นับว่าค่อนข้างร่ำรวย ข้าวมื้อเดียวไม่ได้ใส่ใจจริง ๆ หลี่ซิวหย่วนยิ้มออกมาโดยไม่ได้พูดอะไร พอดีกับข้าวมาเสิร์ฟ ก็เริ่มกินกัน

พอเรื่องพูดกันตรง ๆ แล้ว หวังอี๋กลับคุยกับหลี่ซิวหย่วนได้อย่างสบายใจ

เธอถามถึงเรื่องโรงเรียนของหลี่ซิวหย่วน แล้วก็เล่าเรื่องบางอย่างของโรงเรียนตัวเองด้วย และยังพูดถึงปัญหาความรู้สึกระหว่างตัวเองกับแฟนอีก

"ความรักในช่วงมหาวิทยาลัยนั้นงดงามที่สุด ที่จริงผมค่อนข้างอิจฉาแฟนคุณนะ ที่ได้รับความรักอันงดงามในช่วงมหาวิทยาลัย การรักทางไกลย่อมทนยากแน่นอน แต่พอทนผ่านไปได้ก็คือทั้งชีวิต"

ในปากหลี่ซิวหย่วนพูดคำที่ไม่ต้องเสียเงิน ส่วนในใจคิดอย่างไรก็มีแต่เขาที่รู้