บทที่ 349 ที่ควรระวังก็ต้องระวัง

จ่ายเงิน หลี่ซิวหย่วนฟังคำนี้จากปากหวังจื้อเทาก็ประหลาดใจอยู่เล็กน้อย เมื่อครู่หวังจื้อเทาบอกว่ากินข้าวกับคนของสำนักงานพัฒนาเศรษฐกิจตำบลศูนย์กลาง การกินข้าวกับผู้ใต้บังคับบัญชาแล้วให้ผู้บริหารจ่ายเงิน

การกระทำแบบนี้ทำให้คนดูไม่เข้าใจอยู่บ้าง

เว้นแต่ข้าวมื้อนี้จะมีเหตุผลชัดเจนอะไร ที่ผู้บริหารยืนกรานจะเลี้ยงเอง ไม่อย่างนั้นแล้ว โดยทั่วไปคนที่รู้ประสาอยู่บ้างก็จะไม่ปล่อยให้ผู้บริหารจ่ายเงินเช่นกัน

เขายังนึกว่าการที่ชายหนุ่มคนนี้ประคองหวังจื้อเทาออกมาเพราะมีธุระอื่น ไม่นึกเลยว่าเป็นการไปจ่ายเงิน

หลี่ซิวหย่วนชำเลืองมองเข้าไปในห้องส่วนตัวอีกแวบหนึ่ง คนอื่นอีกหลายคนในห้องส่วนตัวนี้ ล้วนดื่มจนหน้าแดงหูแดงกันหมดแล้ว ไม่รู้ว่ากำลังคุยโวอะไรกันอยู่