บทที่ 372 เกียจคร้านกับเรื่องหยุมหยิม ขยันกับเรื่องใหญ่

“ไม่ครับ ไม่ต้องจริง ๆ คุณน้าพักเถอะ ดื่มชาสักหน่อย จะใช้ให้คุณน้าทำงานได้อย่างไรกันครับ” จางชิวเหอรีบเข้าไปห้ามหวงเหว่ย แต่กลับห้ามไม่อยู่

“คุณน้าอย่าเกรงใจผมเลยครับ แค่ช่วยออกแรงนิดหน่อยเอง ผมทำงานละเอียดมาก คุณน้าวางใจได้ครับ” หวงเหว่ยยืนกรานว่าจะทำให้ได้ พอลงมือแล้วก็ทำได้เป็นเรื่องเป็นราวทีเดียว

เดิมทีจางชิวเหอกับหลี่เจี้ยนกั๋วก็ทำความสะอาดกันเกือบเสร็จแล้ว เมื่อมีหวงเหว่ยกับหลี่ซิวหย่วนเข้ามาช่วยด้วย ไม่นานก็เก็บกวาดเสร็จ บ้านเองก็ทำความสะอาดทุกวัน จึงไม่ได้สกปรกมากนัก เพียงแค่ทำความสะอาดตามซอกมุมที่ปกติมองไม่เห็นเท่านั้น

หลังจากทำเสร็จ ทุกคนก็มานั่งลงบนโซฟา จางชิวเหอเปลี่ยนชาร้อนถ้วยใหม่ให้หวงเหว่ย มองดูหวงเหว่ยที่ทำงานจนเหงื่อท่วมศีรษะแล้วก็กล่าวชมด้วยรอยยิ้ม “อาเหว่ย เธอทำงานคล่องแคล่วจริง ๆ ไม่เลวเลย คุณน้าขอบใจเธอนะ”

“คุณน้าเกรงใจเกินไปแล้วครับ ที่บ้านผมก็ช่วยพ่อแม่ทำงานอยู่บ่อย ๆ ต่อไปถ้าคุณน้ามีอะไรให้ทำ ก็เรียกใช้ผมได้เลยนะครับ” หวงเหว่ยเผยรอยยิ้มเขิน ๆ