บทที่ 383 เลวได้ แต่โง่ไม่ได้

จูเจี้ยนฮุยถูกอำนาจกดดันของหลี่ซิวหย่วนข่มไว้ จนถอยหลังไป 2 ก้าวโดยไม่รู้ตัว หลังคำพูดของหลี่ซิวหย่วนสิ้นสุดลง บริเวณนั้นก็ตกอยู่ในความเงียบสงัด แม่หลินตาค้าง ส่วนหลินจิ้งหย่ากับหลี่ซินก็ตกตะลึงเช่นกัน

สีหน้าของท่านผู้อำนวยการจูเวยแข็งค้างยิ่งกว่าเดิม เขาไม่เคยเห็นหลี่ซิวหย่วนเป็นเช่นนี้มาก่อน ปกติหลี่ซิวหย่วนจะทำให้คนสะอิดสะเอียนก็จริง แต่ใบหน้าของคนหนุ่มผู้นี้มักประดับด้วยรอยยิ้มเสแสร้งอยู่เสมอ ค่อย ๆ ใช้มีดอ่อนแทงทีละแผล ทว่ากลับเก็บงำคมทั้งหมดเอาไว้

ไม่เคยมีสักครั้งที่เขาจะแสดงความเฉียบคมกดดันผู้คนเช่นตอนนี้

เพียงประโยคว่า “ผมจะรอคุณอยู่ตรงนี้!” ก็เผยความเฉียบคมและบารมีทั้งหมดของเลขานุการใหญ่ประจำรัฐบาลอำเภอออกมาอย่างชัดเจน

“ไอ้สารเลว แกพูดจาเหลวไหลอะไร รีบขอโทษท่านเลขาหลี่เดี๋ยวนี้” เมื่อจูเวยได้สติ เขาก็มองจูเจี้ยนฮุยผู้เป็นลูกชายและเอ่ยตำหนิทันที หากไม่ติดว่าวันนี้เป็นวันแต่งงานของลูกชาย เขาคงตบไอ้สารเลวตัวน้อยนี่ไปแล้ว