บทที่ 447 สอดรับกันทั้งหน้าและหลัง

จางเย่าจงอายุไม่น้อยแล้ว แต่ในวินาทีนี้กลับถูกหลี่ซิวหย่วนคนหนุ่มคนนี้ทำให้ตาพร่าไปชั่วขณะ และรู้สึกมึนงงขึ้นมาบ้าง ประโยคก่อนหน้าเอ่ยขึ้นเป็นคำถามซักไซ้ ชัดเจนว่าในใจมีความเคลือบแคลง และคำถามยังพุ่งตรงเข้าหาแกนกลาง แต่วินาทีต่อมาไม่รอให้ตนตอบ ก็พูดขึ้นทันทีว่าจะไปเชิญอีกฝ่ายด้วยตัวเอง

ความไว้เนื้อเชื่อใจและให้ความสำคัญนั้นเป็นอย่างไร ในวินาทีนี้จางเย่าจงพอจะเข้าใจขึ้นมาบ้าง

มองไปที่หลี่ซิวหย่วนในสายลมหนาว ซึ่งยังเคาะรายชื่อบุคลากรที่จะเกณฑ์มาทีละคน พูดถึงเหตุผลที่เกณฑ์พวกเขามา เห็นได้ชัดว่าลงแรงศึกษามาแล้ว

ในวินาทีนี้จางเย่าจงรู้สึกกระจ่างขึ้นมาบ้าง คนบางคนนั้นมีเสน่ห์มาแต่เกิดจริง ๆ มีคุณสมบัติของผู้นำมาแต่เกิดจริง ๆ

จางเย่าจงส่ายหัว สลัดความคิดเหล่านี้ออกไปจากสมอง แล้วเข้าร่วมการหารือ เมื่อเคาะตัวบุคลากรพื้นฐานได้แล้ว หลี่ซิวหย่วนก็พาสามคนเดินวนดูรอบหมู่บ้านเหมยหลินอย่างคร่าว ๆ โดยหลัก ๆ วนอยู่รอบสถานที่หลายแห่งที่เคยลงสำรวจไว้ในครั้งนั้น