บทที่ 462 คบคนเช่นไร ย่อมเป็นคนเช่นนั้น

“ท่านนายกฯ หลี่ เรื่องจัดตั้งจุดปฏิบัติงานไม่มีปัญหาครับ ที่ทำการหมู่บ้านของเรามีห้องว่างอยู่มากมาย เพียงเก็บกวาดออกมา 2 ห้องก็ใช้ได้แล้วครับ”

โจวเจี้ยนจงกล่าว ที่ทำการหมู่บ้านกับโรงเรียนของหมู่บ้านเหมยหลินตั้งอยู่ด้วยกันภายในลานขนาดใหญ่แห่งเดียวกัน จึงมีห้องว่างอยู่มากมาย โดยเฉพาะช่วง 2 ปีมานี้ ครอบครัวที่มีฐานะหน่อยต่างส่งลูกไปเรียนในตำบล ไม่ก็ส่งไปเรียนในเมืองอำเภอ ทำให้มีห้องว่างเพิ่มมากขึ้นไปอีก

“แต่เรื่องระดมชาวบ้านนี่สิครับ ท่านนายกฯ หลี่ ด้วยสถานการณ์ของพวกเราในตอนนี้ การระดมชาวบ้านเป็นเรื่องยากจริง ๆ ท่านเองก็รู้ว่าเมื่อปีที่แล้วผู้ใหญ่บ้านกับเจ้าหน้าที่บัญชีถูกจับตัวไป ตอนนี้หมู่บ้านของเราไม่มีคนคอยตัดสินใจเรื่องต่าง ๆ นี่จึง...”

ขณะที่โจวเจี้ยนจงกำลังพูด ดวงตาของสื่ออวี๋เฟยกับเถียนหงซึ่งนั่งอยู่ด้านข้างก็พลันเป็นประกายขึ้นมา งูไร้หัวย่อมไม่ได้ ต่อให้เป็นเพียงผู้รักษาการแทนผู้ใหญ่บ้านชั่วคราว อย่างไรก็ต้องมีสักคนหนึ่ง

ความจริงหลี่ซิวหย่วนเคยพิจารณาเรื่องนี้แล้ว แต่ปัญหานี้ทำให้เขาลำบากใจอย่างมาก หากจัดการเลือกตั้งตามขั้นตอนปกติ เขาคาดว่าคนที่ได้รับเลือกก็คงยังเป็นคนแซ่เถียน เพราะแซ่เถียนเป็นแซ่ใหญ่ของหมู่บ้านเหมยหลิน หากเลือกผู้ใหญ่บ้านออกมาคนหนึ่งแล้ว