บทที่ 465 ชั้นเชิงสูงส่งจริง ๆ

ตอนที่โหวเผิงออกมาจากสำนักงานการคลัง แสงอาทิตย์ยามเย็นได้แผดเผาท้องฟ้าไปครึ่งหนึ่งแล้ว โหวเผิงมองภาพบนท้องฟ้าและนิ่งเงียบไปชั่วขณะ

หวังจื้อสิงที่อยู่ข้างกายเอ่ยถามว่า

“ท่านนายกเทศมนตรี ตอนนี้จะทำอย่างไรครับ จู่ ๆ เงินทุนก็หายไปก้อนหนึ่ง แบบนี้โครงการบางส่วนของตำบลในปีนี้...”

อำนาจหน้าที่กับความรับผิดชอบต้องสอดคล้องกัน ในเมื่อเป็นนายกเทศมนตรีและได้รับสิทธิอำนาจในฐานะผู้นำหมายเลขหนึ่งของรัฐบาลตำบล เช่นนั้นก็ต้องแบกรับความรับผิดชอบด้วย เรื่องแรกคือต้องหาเงิน หากเกิดปัญหาขึ้น ก็ต้องเป็นคนแบกรับและคิดหาวิธีแก้ไข

โหวเผิงอ้าปากและคิดจะพูดบางอย่างโดยไม่รู้ตัว แต่หางตากลับเหลือบไปเห็นหวังจื้อสิงโดยบังเอิญ เขาเห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความหมายเชิงหยั่งเชิงของอีกฝ่าย จึงหัวเราะออกมาอย่างเบิกบานทันที