บทที่ 469 แลกเปลี่ยน

“ซิวหย่วน ไม่ต้องเกรงใจขนาดนี้หรอก ผมแค่มานั่งเล่นเท่านั้น นั่งที่ไหนก็เหมือนกัน”

โหวเผิงฝืนยิ้มออกมาเล็กน้อย หลังจากนั่งลงกับหลี่ซิวหย่วนในบริเวณรับแขกแล้ว โหวเผิงจึงเอ่ยถามต่อ

“ซิวหย่วน คุณมาตำบลศูนย์กลางได้ระยะหนึ่งแล้ว ช่วงนี้ผมเองก็ยุ่ง จึงลืมถามไถ่สารทุกข์สุกดิบของคุณไป ชีวิตความเป็นอยู่ในตำบลเป็นอย่างไรบ้าง มีอะไรที่ไม่คุ้นชินหรือเปล่า ถึงแม้ตำบลศูนย์กลางของเราจะอยู่ใกล้เมืองอำเภอมาก แต่ถึงอย่างไรก็เป็นชนบท”

เวลานี้โหวเผิงมีท่าทีเป็นมิตรอย่างยิ่ง หากเป็นคนที่ไม่รู้เรื่องราว คงนึกว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับหลี่ซิวหย่วนดีมากเพียงใด

โปรดจดจำชื่อเว็บไซต์ที่เผยแพร่ครั้งแรก ทีดับเบิลยูเคเอเอ็น ดอตคอม