บทที่ 473 ไม่สะดวกพูดหรือ

“ไม่ต้องเกรงใจ ทุกคนนั่งเถอะครับ” หลังจากหลี่ซิวหย่วนแนะนำเสร็จ เห็นได้ชัดว่าเหลือที่นั่งประธานอยู่เพียงที่เดียว แต่เขากลับเอ่ยออกมาตรง ๆ

โจวเจี้ยนจงรู้กาลเทศะ เขาพาโจวจวิ้นเหลียงขยับไปด้านข้างหนึ่งที่นั่ง จากนั้นทุกคนจึงนั่งลง

จางจื้อห่าวเรียกพนักงานให้ยกอาหารมาเสิร์ฟ หวังจื้อเทาลุกขึ้นหยิบกาน้ำชาบนโต๊ะมารินชาให้หลี่ซิวหย่วน ทุกอย่างดำเนินไปอย่างเป็นระเบียบ

ระหว่างนั้น หลี่ซิวหย่วนถามถึงสถานการณ์ระดมชาวบ้านในหมู่บ้านเหมยหลินและความคืบหน้าของจุดปฏิบัติงาน

“ท่านนายกฯ หลี่...”