บทที่ 485 ยังต้องพยายามต่อไป

“พี่อ้วน เสี่ยวหลงเปาสองเข่งค่ะ” หลี่ซิวหย่วนกับซูจื่ออิ๋งเดินเข้าร้านซาลาเปา หลี่ซิวหย่วนเอ่ยทักอย่างคุ้นเคย

“มาแล้ว นั่งก่อน เดี๋ยวก็ได้แล้ว” พี่อ้วนทักทายเช่นกัน ช่วงนี้หลี่ซิวหย่วนกับซูจื่ออิ๋งกลายเป็นลูกค้าประจำไปแล้ว พี่อ้วนหยิบเสี่ยวหลงเปาสองเข่งมาวางตรงหน้าทั้งสองคนอย่างคล่องแคล่ว

“เชิญตามสบายนะ” พี่อ้วนพูดด้วยรอยยิ้ม ก่อนมองหลี่ซิวหย่วนแล้วกล่าวว่า “น้องชาย เธอนี่มีบุญจริง ๆ ได้ครูซูที่ทั้งสวยทั้งน่ารักมาเป็นแฟน”

ตั้งแต่ครั้งแรกที่ซูจื่ออิ๋งพาหลี่ซิวหย่วนมาที่ร้าน พี่อ้วนก็คอยสังเกตอยู่แล้ว หลังจากนั้นทั้งสองคนก็มาด้วยกันเป็นประจำ ซูจื่ออิ๋งไม่เคยมาคนเดียวอีกเลย ถ้าไม่ใช่แฟนกันแล้วจะเป็นอะไรได้อีกล่ะ ยิ่งไปกว่านั้น น่าจะไม่ใช่แค่เพื่อนชายหญิงธรรมดา แต่เป็นคู่รักที่เพิ่งเริ่มคบกันเสียด้วยซ้ำ

“พี่อ้วนเข้าใจผิดแล้วครับ ผมกับครูซูเป็นแค่เพื่อนกันธรรมดา” หลี่ซิวหย่วนรีบอธิบาย เขาอย่างไรก็เป็นผู้บริหารคนหนึ่ง หากเรื่องนี้แพร่ออกไปย่อมไม่ดี กระทบชื่อเสียงของตัวเองได้