บทที่ 488 เรื่องของเฒ่าโจว

เมื่อได้ยินหลี่ซิวหย่วนด่าพี่น้องเถียนจื้อจวิน โจวเจี้ยนจงก็อดพูดเสริมไม่ได้ แม้พี่น้องเถียนจื้อจวินจะเป็นคนหมู่บ้านเหมยหลินเหมือนกัน แต่พวกเขาสนใจเพียงคนแซ่เถียน ส่วนคนอื่นอย่างโจวจวิ้นเหลียง ซึ่งนับว่าเป็นเจ้าหน้าที่หมู่บ้านคนหนึ่งแล้ว ต่อให้ทำงานก็ยังไม่ได้รับเงินแม้แต่หยวนเดียว

หลูเจิ้นไห่เป็นคนมีความยุติธรรมอยู่ไม่น้อย ที่จริงเขาเองก็มองพี่น้องเถียนจื้อจวินไม่ลงเช่นกัน อำเภอเลือกหมู่บ้านเหมยหลินเป็นหมู่บ้านสาธิตเกษตรใหม่ เขาเคยอ่านแผนงานแล้ว เห็นว่าไม่เลวเลย มีความเป็นไปได้ และเป็นเรื่องดีสำหรับหมู่บ้านเหมยหลิน

ผลก็คือ พี่น้องเถียนจื้อจวินทำให้หมู่บ้านเหมยหลินวุ่นวายเละเทะไปหมด ในเวลานี้เมื่อหลี่ซิวหย่วนเป็นผู้นำ โจวเจี้ยนจงก็พูดตาม และหลูเจิ้นไห่เองก็อดพูดเสริมไม่ได้

“ท่านนายกเทศมนตรีหลี่พูดถูกครับ พี่น้องเถียนจื้อจวินเป็นตัวกาฝากจริง ๆ กระต่ายยังไม่กินหญ้าข้างรังของตัวเอง พวกเขาเป็นคนหมู่บ้านเหมยหลินแท้ ๆ แต่กลับกล้าทำลายโครงการที่เป็นประโยชน์ต่อหมู่บ้านเหมยหลินถึงเพียงนี้”

ทันทีที่หลูเจิ้นไห่เอ่ยปาก หลี่ซิวหย่วนก็รีบรับช่วงต่อ เขารอให้หลูเจิ้นไห่พูดประโยคนี้อยู่แล้ว