บทที่ 492 วิเศษจริง ๆ!

“ได้ ในเมื่อเลขาธิการจางให้ผมพูด เช่นนั้นผมก็จะขอแสดงความคิดเห็นสักหน่อย”

หลี่ซิวหย่วนนั่งตัวตรง มองทุกคนแล้วกล่าวว่า “ผมไปหมู่บ้านเหมยหลินมาหลายครั้งพอสมควร จึงมีความเข้าใจเกี่ยวกับเจ้าหน้าที่หมู่บ้านเหมยหลินอยู่บ้าง”

คำพูดนี้เป็นการแสดงให้เห็นว่าตนไม่ได้พูดจาเหลวไหลส่งเดช แม้ในการประชุมคณะกรรมการพรรคตำบลเช่นนี้ คะแนนเสียงทั้งหมดจะตกลงกันเรียบร้อยตั้งแต่ก่อนเริ่มประชุม ต่อให้พูดจนดอกบัวผุดจากปากก็ไร้ประโยชน์ อย่าหวังเลยว่าจะโน้มน้าวให้คนอื่นเปลี่ยนจุดยืนได้

แต่ขั้นตอนที่ควรมีก็ต้องแสดงออกมา นี่คือความถูกต้องทางการเมือง เช่นเดียวกับตอนคังหย่งเสนอชื่อเถียนหง เขาไม่อาจเปิดปากแล้วพูดว่า ผมสนับสนุนคนนั้นคนนี้ ผมพูดจบแล้ว ใครเห็นด้วยใครคัดค้าน

ท้ายที่สุด นี่คือการประชุมคณะกรรมการพรรคตำบล ไม่ใช่การประชุมของชมรม