บทที่ 109 ผู้จัดการไป๋ผู้มุ่งก้าวหน้า

เพื่อไม่ให้ซาลี่ลี่ทำแบบนั้นต่อไป อู๋ไน่จึงดึงแขนออก “มีอะไรก็พูดมา อย่ามาจับเนื้อต้องตัว แล้วก็ไม่ต้องมาอื้ออ้ากับฉัน ฉันไม่หลงกลแบบนี้หรอก”

คนขับรถแท็กซี่กำพวงมาลัยไว้แน่นด้วยสองมือ พลางด่าอู๋ไน่อยู่ในใจว่าเป็นไอ้แก่จอมเสแสร้ง แม่หนูเขาเป็นฝ่ายรุกถึงขนาดนี้แล้ว ยังจะเสแสร้งอะไรอีก

ซาลี่ลี่แสร้งทำเป็นน้อยใจ ยกมือเช็ดหางตา “คุณตา ฉันรู้อยู่แล้วว่าคุณดีที่สุด”

คนขับรถแท็กซี่อัดอั้นจนแทบบอบช้ำภายใน ตาแก่พูดกับเธอขนาดนั้นแล้ว เธอยังบอกว่าเขาดีอีกหรือ

ทำไมเขาถึงไม่เคยเจอผู้หญิงแบบนี้บ้าง