บทที่ 120 ไม่ใช่ของมีค่าอะไรหรอก

ทุกคนขับรถกลับมาถึงสถานีตำรวจ อวี๋เชี่ยนกับสมาชิกทีมที่เหลือรู้เรื่องที่อู๋ไน่ช่วยคุณยายเอาไว้แล้ว จึงพากันปรบมือแสดงความยินดี

จางเสี่ยวเฟิงยืนอยู่ตรงหน้าอู๋ไน่ “ฉันขอพูดสักสองสามคำ”

มีสมาชิกทีมคนหนึ่งตะโกนขึ้นว่า “ไสหัวไป คนที่ช่วยคือคุณตาอู๋ แกจะมาพูดบ้าอะไร!”

จางเสี่ยวเฟิงเกาหัว “ถึงคนที่ช่วยจะเป็นคุณตาอู๋ แต่ฉันก็เป็นคนดูเขาช่วยนะ ฉันเล่าเหตุการณ์ให้พวกนายฟังหน่อยไม่ได้หรือไง”

“เชอะ...”