บทที่ 133 นั่นเป็นบุคคลระดับสมบัติแห่งชาติเลยนะ

วันรุ่งขึ้น อวี๋เชี่ยนหยุดพักอยู่บ้าน หลังจากกินอาหารเช้าเสร็จก็มาหาอู๋ไน่ เพื่อออกเดินทางกลับบ้านของเธอด้วยกัน

อู๋ไน่รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า เมื่อวานเขาเพียงไปเดินเล่นที่ตลาดหินดิบตามสบาย ก็หาเงินได้มากกว่าสองแสนหยวนแล้ว จะไม่ให้อารมณ์ดีได้อย่างไร

“คุณตาอู๋เตรียมตัวเสร็จหรือยัง พวกเราออกเดินทางกันเถอะ”

อวี๋เชี่ยนร้องเรียกอยู่หน้าประตู โดยไม่ได้เดินเข้ามาในห้อง

อู๋ไน่เงยหน้ามองหลิวเหมยที่กำลังยุ่งอยู่แวบหนึ่ง