บทที่ 157 เปิดทักษะใหม่

ไป๋เสวี่ยจ้องอู๋ไน่เขม็ง รอคอยคำตอบจากเขา จะไปหรือ ไปไหน ทำไมต้องไป แล้วจะกลับมาอีกหรือไม่

ยังขาดรางวัลความประหลาดใจครั้งสุดท้าย อู๋ไน่ไม่เพียงไม่รีบร้อนอธิบาย แต่กลับคิดทำให้เธอเข้าใจผิดหนักขึ้นอีก

เขาเงยหน้ามองท้องฟ้านอกหน้าต่าง

“ฉันจะไปยังสถานที่ที่ห่างไกลมากแห่งหนึ่ง”

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้น