บทที่ 179 ต่างฝ่ายต่างตกปลา

หลังวางสาย อู๋ไน่กลับเข้าห้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เตรียมเอกสารประจำตัวให้พร้อม เขาได้ยินว่าการไปเมืองอ้าวเฉิงยังต้องทำเอกสารผ่านทางอะไรสักอย่าง คงยุ่งยากไม่น้อย แต่มีหลี่ขุยอยู่ เรื่องอะไรก็ให้หลี่ขุยจัดการได้

เมื่อมาถึงประตูชุมชน หลี่ขุยสวมสูทสีดำทั้งตัว พอเห็นอู๋ไน่ก็เป็นฝ่ายเดินเข้ามาช่วยถือกระเป๋า

อู๋ไน่ยิ้มพลางพูดว่า “ต้องรบกวนนายแล้ว ให้ตามฉันไปสักรอบ”

หลี่ขุยเป็นคนไม่ค่อยยิ้ม เพียงพยักหน้าเล็กน้อย “คุณอู๋เกรงใจเกินไปแล้ว มีเรื่องอะไรก็สั่งผมได้เลยครับ”

หลี่ขุยขับรถมา ทั้งสองขึ้นรถแล้วมุ่งตรงไปสนามบิน