บทที่ 195 ฉันไล่แกออก

เมื่อได้ยินคำข่มขู่ของรองประธานจาง ซาลี่ลี่ก้มมองจำนวนเงินในโทรศัพท์ หากเธอมีเงิน 1,000,000 หยวนจริง ป่านนี้เธอลาออกไปนานแล้ว ยังต้องกลัวคำข่มขู่ของเขาอีกหรือ

แต่เธอไม่มีนี่นา เงิน 1,000,000 หยวนอย่างมากก็คงแค่มาเที่ยวเล่นในบัญชีธนาคารของเธอหนึ่งวัน กระทั่งโอกาสสร้างดอกเบี้ยยังไม่มีเลย

ซาลี่ลี่หันไปมองอู๋ไน่ เธอรู้ว่าตาแก่ต้องพูดอะไรบางอย่างแน่นอน

เห็นเพียงอู๋ไน่นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ มั่นคงดุจขุนเขา

มือข้างหนึ่งเล่นโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะ “นายบอกให้ลี่ลี่ตกงาน เธอก็ต้องตกงาน เครือต้าเหิงมีนายเป็นคนตัดสินทุกอย่างหรือไง”