บทที่ 207 จุดประสงค์ของฉางชิง

หม่าเว่ยเจียเป็นปรมาจารย์ใหญ่มวยสิงอี้ ตามชื่อเรียก วิชาของเขาล้วนเลียนแบบสิ่งต่าง ๆ รอบตัวมาสร้างเป็นกระบวนท่า

วิปัสสนางูหางกระดิ่งสายฟ้าห้าฟาด เกิดจากตอนที่เขาเห็นงูหางกระดิ่งตัวหนึ่งต่อสู้และส่ายหาง ส่งเสียงดังกรุ๊งกริ๊งต่อเนื่อง จึงเกิดแรงบันดาลใจและสร้างกระบวนท่านี้ขึ้นมา

หม่าเว่ยเจียสวมเสื้อคลุมยาวสีดำ โน้มตัวลงเล็กน้อย งอฝ่ามือทั้งสองข้างทำท่าเหมือนหัวงู

ขณะเดียวกัน เขายกขาซ้ายขึ้นและส่ายไปมาอย่างต่อเนื่อง เลียนแบบหางของงูหางกระดิ่งที่กำลังสั่น พร้อมส่งเสียงฟ่อ ๆ ออกจากปาก

“เข้ามาสิ ให้ฉันดูหน่อยว่ามวยไท่จี๋ของแกมีฝีมือแค่ไหน”