บทที่ 214 คดีฉุกเฉิน

หลังจากกินข้าวกับไป๋เสวี่ยเสร็จ ไป๋เสวี่ยก็ถือจานเปล่าออกไป

ไป๋เสวี่ยเป็นคนที่ทุ่มเทอย่างเงียบ ๆ ไม่เรียกร้องสิ่งตอบแทน ทั้งยังว่าง่ายและรู้ความ นี่คืออุปนิสัยของเธอ และทำให้อู๋ไน่ยิ่งสงสารเธอมากขึ้น

เดิมทีอู๋ไน่พาเธอไปตลาดหินดิบเพื่อหาของล้ำค่า ก็เพราะต้องการปรับปรุงสภาพความเป็นอยู่ของเธอ สุดท้ายแม้จะได้ของล้ำค่ามาจริง ๆ แต่ชีวิตความเป็นอยู่ของไป๋เสวี่ยกลับไม่ได้ดีขึ้นเลย

เพราะเธอนำเงินส่วนใหญ่ไปบริจาคให้บ้านเด็กกำพร้าอีกครั้ง อู๋ไน่เคารพการตัดสินใจของไป๋เสวี่ย จึงทำได้เพียงหาโอกาสคิดหาวิธีอื่นในภายหลัง

หลังนั่งรถมาทั้งวัน คืนนั้นอู๋ไน่นอนหลับสนิทมาก