บทที่ 220 ผลงานของฉัน

รอไม่ถึงครึ่งชั่วโมง เสียงรถยนต์เบรกกะทันหันก็ดังขึ้นนอกประตู จากนั้นอวี๋เป่ยเฉินกับเถี่ยหนานก็ลงจากรถ เดินเข้ามาในสำนักฝึกยุทธ์ด้วยท่าทางองอาจ

“ฉันอยากเห็นนักว่าใครกล้ามาก่อเรื่องที่สำนักฝึกยุทธ์ของเรา!” แม้ยังไม่เห็นตัวคน อวี๋เป่ยเฉินก็ตะโกนโวยวายขึ้นมาแล้ว

เหล่าศิษย์สำนักฝึกยุทธ์รีบหลีกทาง เพื่อให้เจ้าสำนักของตนมองเห็นศัตรูได้อย่างชัดเจน

ผู้อาวุโสลำดับสองถูกศิษย์พยุงให้ยืนอยู่ด้านข้าง เมื่อได้ยินเสียงของอวี๋เป่ยเฉินก็ส่ายหน้าอย่างจนใจ ในที่สุดเจ้าสำนักที่ไม่น่าไว้วางใจคนนี้ก็ยังไม่ทำลายสำนักฝึกยุทธ์ไท่จี๋จนย่อยยับเสียทีเดียว

อู๋ไน่หันไปมองคนทั้งสองที่เดินเข้ามา และทั้งสองก็หันมามองเขาพร้อมกัน