บทที่ 151 กลิ่นหอมยั่วใจจนเพื่อนบ้านต้องร้องไห้!

เดินวนเวียนอยู่บนเขาประมาณสองสามชั่วโมง โจวอันก็พาพวกเขาลงเขา

"มา กระต่ายป่าพวกนี้พวกนายเอาไปคนละตัว แล้วก็กลับบ้านกันไปได้แล้ว!"

โจวอันแบ่งกระต่ายป่าที่ล่ามาได้ออกไป พวกเขาถือกระต่ายป่าไว้ในมือ รู้สึกเกรงใจอยู่นิดๆ

"พี่อัน จะดีเหรอครับ ล่ากระต่ายป่ามาได้แค่สี่ตัว พี่ก็ยกให้พวกเราหมดเลย"

โจวอันโบกมือ พูดอย่างไม่ใส่ใจว่า