บทที่ 345 ถ้ำที่ใหญ่เป็นพิเศษ? ใหญ่แค่ไหนกัน?

สายตาของโจวอันกวาดมองไปรอบๆ ชายป่า ในใจเกิดความกังวลขึ้นมา "เฮยเป้ายังไม่กลับมาเลย นี่ก็ใกล้จะเที่ยงแล้ว ปกติเวลานี้มันน่าจะวิ่งกลับมาหาของกินแล้วสิ"

โจวด้าหลี่ก็ชะงักไปเล็กน้อย แล้วพูดว่า "เมื่อเช้าพี่เห็นมันพุ่งเข้าไปในป่าลึก ไม่แน่อาจจะวิ่งไล่ตามสัตว์ป่าไปไกลแล้วมั้ง?"

"พูดยากครับ เจ้าแมวตัวเหม็นนี่ดูเหมือนจะฉลาด แต่ความจริงก็หนักแค่สิบกว่าชั่ง ถ้าไปเจอพวกเสือดาวหรือแมวป่าลิงซ์ในเขาเข้าจริงๆ ก็ใช่ว่าจะเอาชนะได้นะ!"

เขายิ่งคิดก็ยิ่งร้อนใจ อันตรายในป่าเขารู้ดีกว่าใคร พวกสัตว์นักล่าระดับท็อปมีอยู่ทั่วไป ทุกที่มีแต่อันตรายแฝงตัวอยู่

เขาหันหลังเดินไปที่ก้อนหินริมฝั่ง หยิบปืนล่าสัตว์ที่พิงอยู่ออกมา สะพายขึ้นบ่าอย่างคล่องแคล่ว แล้วพูดกับโจวด้าหลี่ว่า "พี่ด้าหลี่ ผมจะเข้าไปเดินดูในป่าหน่อยนะครับ หนึ่งคือไปตามหาเจ้าตัวแสบเฮยเป้า สองคือไปล่าสัตว์ป่า เที่ยงนี้พวกเราสองพี่น้องจะได้มีอะไรลงท้องบ้าง"