บทที่ 393 นี่มันรังแกกันชัดๆ!

"แปดสิบ?"

โจวอันรู้สึกว่ามันไร้สาระเกินไปจริงๆ จนอดไม่ได้ที่จะขึ้นเสียงสูง "คุณลุงครับ ราคาที่เรียกมานี่จะเอาไปตั้งบนสวรรค์เหรอครับ?"

ขวดโหลยาสนับใบนี้ถึงจะสวยจริงๆ แต่ไม่มีทางมีมูลค่าถึงราคานี้แน่นอน แปดสิบหยวน? นี่เห็นเขาเป็นเด็กเมื่อวานซืนที่นับเลขไม่เป็นหรือไง?

เขากำลังจะเอ่ยปากโต้แย้งอีกสองสามคำ เพื่อถอดหน้ากาก "เหยื่ออันโอชะ" นี้ออก ข้างแผงก็มีเสียงดัง "โครม" พี่ชายคนหนึ่งลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงมาที่แผงนี้

"ฉันว่านะพี่ชาย พี่ทำแบบนี้มันไม่ซื่อสัตย์เอาเสียเลย!"