บทที่ 400 ดึกดื่นป่านนี้ทำไมไม่นอน?

กลางดึกคืนนั้น โจวอันนอนหลับไม่สนิทนัก

ในช่วงที่กำลังงัวเงียอยู่นั้น เขาดูเหมือนจะได้ยินเสียงขยับเขยื้อนดังมาจากห้องโถงด้านนอก เหมือนมีคนกำลังทำอะไรบางอย่างอยู่

โจวอันลุกขึ้นนั่ง คว้าเสื้อที่วางพาดอยู่ข้างเตาเตามาคลุมกาย แล้วค่อยๆ ก้าวลงจากเตาเตาอย่างเงียบเชียบ เมื่อเดินออกไป อาศัยแสงจากประกายไฟที่ปะทุออกมาจากเตาไฟเป็นพักๆ เขาจึงมองเห็นได้ชัดเจนว่าเป็นน้องชายคนที่สอง โจวฝู

เด็กคนนี้กำลังกอดมัดฟืนที่ผ่าไว้แล้ว แล้วยัดเข้าไปในเตาไฟ เปลวไฟสะท้อนบนใบหน้าของเขา ทำให้เห็นคราบเถ้าถ่านที่ติดอยู่ปลายจมูก

เดิมทีโจวอันนึกว่าเป็นน้องที่ตื่นมาหาน้ำกินตอนกลางคืน แต่ดูจากสถานการณ์นี้แล้ว เห็นชัดว่าไม่ใช่