บทที่ 442 นี่แหละคือช่วงเวลาที่เหมาะแก่การตัดไม้ที่สุด!

โจวอันมองดูท่าทางของเขา ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถามออกมา "เฮยหวา พวกนายเตรียมตัวจะไปไหนกันเนี่ย? คนตั้งมากมายมารวมตัวกันอยู่แบบนี้ ทั้งแบกขวานทั้งสะพายเชือก ตกลงว่าจะไปทำอะไรกันแน่?"

เฮยหวาฉีกยิ้มกว้าง เผยให้เห็นฟันขาวเรียงตัวสวยสองแถว น้ำเสียงดังกังวานเป็นอย่างยิ่ง "แหะๆ พี่อัน พวกเราเตรียมจะไปตัดไม้ที่ภูเขาด้านหลังน่ะสิ! หิมะตกหนักแบบนี้แหละ คือช่วงเวลาที่เหมาะแก่การตัดไม้ที่สุดเลย!"

โจวอันพอได้ยินคำพูดนี้ ในใจก็แอบอึ้งไปวูบหนึ่ง ฤดูหนาวแบบนี้ หิมะท่วมสูงจนมิดหัวเข่า ก้าวเดินแต่ละก้าวยังต้องใช้พละกำลังตั้งมากมาย ทำไมถึงกลายมาเป็นช่วงเวลาที่เหมาะแก่การตัดไม้ไปได้ล่ะ?

แต่พอครุ่นคิดดูสักพัก เขาก็กระจ่างแจ้งขึ้นมา รายละเอียดเกี่ยวกับการตัดไม้ในฤดูหนาวเนี่ย มีอยู่ไม่น้อยเลยจริงๆ

ในแถบภาคตะวันออกเฉียงเหนือยุคหกศูนย์ ปฏิบัติการตัดไม้ขนานใหญ่ แทบทั้งหมดล้วนเลือกเปิดฉากลงมือหลังจากหิมะตกในฤดูหนาวทั้งสิ้น สิ่งซ่อนอยู่เบื้องหลังเรื่องเหล่านี้ ล้วนเป็นประสบการณ์ที่บรรพบุรุษรุ่นแล้วรุ่นเล่าคลำทางค้นพบมา