บทที่ 448 เก่งกว่าหมอแก่ๆ ในสถานีอนามัยบนตำบลเสียอีก!

บ้านของโจวอันอยู่ห่างจากตรงนี้ไม่ไกล ใช้เวลาสูบยาสูบแค่ครึ่งมวนก็ถึงแล้ว

โจวอันรีบก้าวเท้าฉับๆ นำหน้าไป เปิดม่านประตู แล้วก็รีบดึงฟูกเก่าๆ ที่ปูอยู่บนเตียงเตาให้ตึงเรียบ

"วางลงเบาๆ ขยับไปตามขอบเตียง อย่าให้โดนขาของเขาล่ะ!"

โจวอันอุ้มกล่องยาออกมาจากห้องด้านใน เลิกขากางเกงขึ้น

ขาของเฮยหวาที่บวมจนขึ้นเงา เผยให้เห็นรอยแผลที่เขียวช้ำสลับกัน