บทที่ 451 พี่อัน! ฉันจะตั้งใจเรียนรู้จากพี่อย่างแน่นอน!

โจวอันมองเฮยหวาที่ยืดคอทำหน้าตาดื้อดึง ก็อดไม่ได้ที่จะหลุดหัวเราะ "พรืด" ออกมา

เจ้าเด็กนี่ดูซื่อๆ แต่กลับยังเข้าใจธรรมเนียมเก่าแก่อยู่บ้าง เรื่องที่ปักใจเชื่อแล้วก็ดื้อรั้นเอาเรื่อง

เขาถอนหายใจอย่างจนใจ ยื่นมือไปตบๆ ฝุ่นบนกระสอบป่าน ถือเป็นการยอมใจอ่อน

"เฮ้อ เจ้าเด็กนี่ ขัดใจไม่ได้เลยจริงๆ เอาเถอะ ของพวกนี้ฉันรับไว้ก่อน ถือว่านายมีน้ำใจก็แล้วกัน"

เปลี่ยนเรื่องคุย โจวอันก็หันไปมองเฮยหวาอีกครั้ง