บทที่ 482 พี่โจวอัน ทำไมพี่ถึงมาที่นี่ล่ะ?

โชคดีที่โจวอันมีมิติเพาะเลี้ยง ในมิติเลี้ยงสัตว์ไว้มากมาย จึงไม่ขาดแคลนเนื้อให้กินเลย

หากเปลี่ยนเป็นครอบครัวทั่วไป ลำพังแค่ซื้อเนื้อมาเลี้ยงหมาพวกนี้ ไม่เกินเดือนก็คงหมดตัว จะเอาปัญญาที่ไหนมาเลี้ยง "ตัวผลาญเงิน" ที่กินจุขนาดนี้ได้

แต่เมื่อเห็นว่าอีกไม่กี่วันก็จะต้องเดินทางไปสิบสองปันนาที่ยูนนานแล้ว คิ้วของโจวอันก็ขมวดเข้าหากันอีกครั้ง หมาพวกนี้เอาขึ้นรถไฟไปด้วยไม่ได้แน่นอน

การจัดการบนรถไฟในยุคนี้ไม่ได้เข้มงวดเหมือนยุคหลัง ถ้าพกสัตว์เลี้ยงตัวเล็กๆ อย่างแมวสักตัว จับใส่กระเป๋าผ้าที่ระบายอากาศได้ แล้วฉวยโอกาสตอนคนไม่สังเกตแอบเอาขึ้นรถไฟไป โดยทั่วไปก็ไม่มีใครว่าอะไร

แต่หมาไม่เหมือนกัน โดยเฉพาะหมาหลายตัวที่เขาเลี้ยงไว้