บทที่ 494 ตกลงนี่มันสัตว์ป่าอะไรกันเนี่ย?

โจวอันถูกยั่วยวนจนรู้สึกคันยุบยิบในใจ อยากรู้อยากเห็นจริงๆ ว่ารสชาติของผลไม้คลุกรสเปรี้ยวนี้จะเป็นอย่างไรกันแน่

เขาเอื้อมมือไปหยิบมะม่วงป่าชิ้นหนึ่งจากในอ่าง

พอเนื้อผลไม้สัมผัสริมฝีปาก ฟันขบลงไปเบาๆ น้ำผลไม้ก็แตกซ่านเต็มปากในทันที

เริ่มแรกความเปรี้ยวของน้ำส้มสายชูหมักจากข้าวพุ่งปรี๊ดขึ้นมาสัมผัสต่อมรับรส แฝงความซาบซ่าสดชื่นเล็กน้อย

ตามมาด้วยความหวานของน้ำตาลทรายขาวที่ค่อยๆ แผ่ซ่านเข้ามาช่วยเบรกความเปรี้ยว ทำให้รสชาติกลมกล่อมขึ้น