บทที่ 501 เห็ดแดงพวกนี้ไม่ตรงกับโรคพอดีเหรอ?

โจวอันมองดูเห็ดสีแดงเหล่านี้ ในสมองพลันนึกถึงเนื้อเพลงที่คุ้นปากขึ้นมา จนอดไม่ได้ที่จะท่องในใจว่า: "ร่มแดงแดง ก้านขาวขาว กินเข้าไปแล้วก็นอนเรียงกันบนแผ่นไม้..." โจวอันเคยได้ยินคนอื่นพูดว่า เห็ดในป่าอย่าสุ่มสี่สุ่มห้าเก็บ สีสันยิ่งฉูดฉาดยิ่งอันตราย เขาก้มหน้ามองดูเห็ดแดงพวกนี้ ในใจก็เริ่มกังวล

ไอ้เจ้าสิ่งนี้หน้าตามันสะดุดตาเกินไป หมวกเห็ดสีแดงเข้มราวกับทาสีแดงมา ถ้าเป็นปกติทั่วไป เขาคงเดินเลี่ยงไปทางอื่นแล้ว เพราะตามหลักความจริงแล้ว เห็ดที่สีสันฉูดฉาด มักจะมีพิษร้ายแรง ดูจากรูปลักษณ์ของเห็ดนี้แล้ว ดูยังไงก็เป็นระดับที่กินแล้วส่งคนไปเฝ้าพระอินทร์ได้เลย ถ้าเกิดกินเข้าไปจริงๆ เกรงว่าคงเรียกหมอมาไม่ทันแน่ แต่พอคิดอีกที ก็ไม่ถูกสิ

ทักษะเก็บเห็ดที่เขาเพิ่งปลดล็อกมาเมื่อวาน ไม่ได้บอกเหรอว่าเห็ดที่กินได้เท่านั้น ถึงจะเปล่งแสงในสายตาเขาได้? แสงสว่างที่กระจายอยู่เต็มไปหมดตรงหน้านี้ ทักษะคงไม่ทำงานผิดพลาดหรอกมั้ง? โจวอันขมวดคิ้ว แต่ก็ตัดสินใจตรวจสอบให้แน่ใจอีกครั้ง เขาเด็ดเห็ดแดงดอกหนึ่งออกมาจากพงหญ้า แล้ววางแผ่ไว้บนฝ่ามือ ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสโดนเห็ดแดง ข้อมูลชุดหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในสมองอย่างชัดเจนราวกับฉายภาพยนตร์

ปรากฏว่าเห็ดสีแดงนี้เรียกว่า เห็ดแดง ไม่เพียงแต่ไม่มีพิษ แต่ยังเป็นของดีที่กินได้อีกด้วย! หินในใจของโจวอันในที่สุดก็วางลงเสียที หากไม่ใช่เพราะทักษะเก็บเห็ดนี้ ต่อให้ให้ความกล้าเขามาอีกสิบเท่า เขาก็ไม่มีวันกล้าเก็บเห็ดที่ดูมีพิษแบบนี้เด็ดขาด เห็ดแดงนี้ล้ำค่า แต่ก็ขึ้นชื่อเรื่องความเจ้าเล่ห์ แม้แต่ชาวบ้านท้องถิ่นในยูนนานหลายคน ก็ยังแยกแยะไม่ออก

เพราะมันมักจะถูกสับสนกับเห็ดแดงมีพิษ หรือเห็ดตับเต่าสีแดงมีพิษเหล่านั้นได้ง่ายมาก เห็ดแดงมีพิษหมวกเห็ดก็เป็นสีแดงเช่นกัน เพียงแต่ขอบหมวกจะมีสีจางกว่า ก้านของเห็ดตับเต่าสีแดงมีลายตารางสีแดง ถ้าไม่สังเกตดีๆ ก็แยกไม่ออกจากก้านของเห็ดแดง เห็ดพวกนี้หน้าตาเหมือนฝาแฝด หากเป็นคนธรรมดาที่ไม่มีประสบการณ์ เผลอแป๊บเดียวก็เก็บผิด ถ้าเก็บเห็ดพิษกลับไปต้มกินเข้าจริงๆ ก็คงเป็นไปตามเนื้อเพลงที่ว่า "กินเข้าไปแล้วก็นอนเรียงกันบนแผ่นไม้" เบาะๆ ก็อาเจียนท้องเสีย หนักๆ ก็ถึงแก่ชีวิต ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เลย