บทที่ 542 ถึงตอนนั้นขอผมไปด้วยคนได้ไหมครับ?

“จากนั้นก็เอาของมาปิดปากรูไว้หน่อย ให้เหลือแค่ช่องเล็กๆ จุดไฟที่กองฟืนแล้วใช้กิ่งไม้พัดให้ควันลอยเข้าไปในรู มังกรข้ามเขาพวกนี้บอบบางจะตาย จะไปทนควันรมได้ยังไง?”

เขาหัวเราะจนตาหยี คล้ายกับนึกถึงเหตุการณ์ในตอนนั้น

“รมควันไปได้แค่สามถึงห้านาที ก็ได้ยินเสียง ‘สวบสาบ’ ดังมาจากในรู ตามด้วยตัวมันที่คลานออกมาจากปากรู”