บทที่ 547 กลิ่นคาวโคลนที่อธิบายเป็นคำพูดไม่ได้!

หลังจากพูดคำพูดยินดีตามธรรมเนียมสั้นๆ จบ ทุกคนต่างก็พากันส่งเสียงขานรับ

ตะเกียบในมือของแต่ละคนเริ่มขยับกันอย่างพร้อมเพรียง

ชั่วพริบตาเดียว เสียงคีบอาหารในจานก็ดัง “แกร็กแกร็ก” ไม่ขาดสาย

กลิ่นหอมหลากหลายชนิดลอยฟุ้งตลบอบอวล ชวนให้ต่อมน้ำลายในปากทำงานอย่างหนัก