บทที่ 559 ไปดูซิว่าเจ้าจู๋ลิ่วจื่อนี่หน้าตาเป็นยังไงกันแน่!

โจวอันกำลังก้มหน้าคุ้ยข้าวในชามอยู่ แม่ของเจียงหนิงนั่งอยู่ข้างๆ คีบเนื้อหอยกาบให้เขาชิ้นหนึ่ง

มองดูท่าทางที่เด็กๆ กินกันอย่างเอร็ดอร่อย ที่มุมปากก็มีรอยยิ้ม

กินไปกินมา นางก็เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้

ตะเกียบในมือหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วเงยหน้าขึ้นพูดกับโจวอัน

"เสี่ยวอัน เมื่อบ่ายตอนที่พวกเจ้าออกไปงมหอยขมกัน ฟู่กุ้ยมาตามหาเจ้าด้วยนะ"