บทที่ 562 ว้าว! ผลไม้นี่อร่อยจริงๆ!

โจวอันเดินตามพี่เสี่ยวหลงกับพวก มุดเข้าไปในภูเขาอีกสิบกว่านาที

พอเข้ามาในป่าอีกผืนหนึ่ง ดวงตาของโจวอันก็สว่างวาบขึ้นทันที

ฝีเท้าถึงกับหยุดชะงัก ยื่นมือชี้ไปที่ต้นไม้ผืนนั้นข้างหน้า

ในน้ำเสียงมีความร่าเริงที่กลั้นไว้ไม่อยู่

"ว้าว! ข้างหน้านั่นเหมือนจะมีสวนผลไม้นะ พวกท่านดูสิ ข้างบนออกผลเยอะแยะเลย!"