บทที่ 576 จะตาฝาดได้อย่างไร เป็นวัวภูเขาต่างหาก!

มองตามทิศทางที่นิ้วเขาชี้ไป ก็เห็นดงต้นหยางเหมยที่ขึ้นหนาแน่นอยู่ผืนหนึ่ง

กิ่งก้านสอดสานกันไปมา ผลไม้สีแดงจัดจ้านห้อยเต็มปลายกิ่ง

เพียงแต่อยู่ห่างจากพวกเขาไกลอยู่พอควร แถมยังมีใบไม้และพงหญ้าซ้อนทับกันหลายชั้นบังอยู่ ดูแล้วจึงพร่ามัวไปบ้าง

ในใจโจวอันแอบชื่นชม สายตาของพี่เสี่ยวหลงนี่ไม่เลวจริงๆ

ระยะห่างขนาดนี้ กลับมองเห็นความเคลื่อนไหวทางนั้นได้ชัดเจน หากเปลี่ยนเป็นคนอื่นเกรงว่าจะเห็นเพียงผลไม้แดงๆ ผืนหนึ่งเท่านั้น