บทที่ 589 นึกออกแล้ว! นี่มิใช่ขนุนหรอกหรือ!

อากาศในป่าเขาสดชื่น แฝงกลิ่นหอมสดชื่นของต้นไม้ใบหญ้า

โจวอันเดินตามการชี้นำของแผนที่ในจิตสำนึกไปตลอดทาง ไม่ทันรู้ตัวก็เดินมาชั่วโมงกว่าแล้ว

พอเขาหยุดฝีเท้าพักหายใจ ภาพเบื้องหน้าก็เปลี่ยนไปแล้ว

ป่าโปร่งเมื่อครู่ กลายเป็นทะเลป่าที่หนาทึบ

ต้นไม้ขึ้นทั้งสูงทั้งใหญ่ พืชพรรณบนพื้นก็งอกงามกว่าเดิม