บทที่ 605 พวกเราไปกินไอติมแท่งที่ในเมืองด้วยกัน คลายร้อนกันหน่อย!

โจวกังถูกเจียงหนิงถามเช่นนี้ แก้มก็แดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย

เกาหัวแกรกๆ อย่างเขินอาย แล้วกล่าวอย่างแฝงความคาดหวังว่า

"พี่เจียงหนิง ข้าอยากไปซื้อไอติมแท่งกินที่สหกรณ์ ได้หรือไม่?"

เจียงหนิงมองท่าทางที่ทั้งอยากกินและว่าง่ายของเขา ในใจก็ยิ่งอ่อนโยน

ยิ้มพยักหน้า แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงโปร่งใจเป็นพิเศษว่า