บทที่ 629 เลือกทีเดียวก็เลือกคนที่ดีที่สุดเลย สายตาดีจริงๆ!

รอยยิ้มเปิ่นๆ ของฟู่กุ้ยค่อยๆ หุบลงบ้าง หวนนึกถึงภาพตอนที่พบกันครั้งแรก

ในแววตามีความอ่อนโยนเพิ่มขึ้นหลายส่วน เขากระแอมเสียงหนึ่ง แล้วค่อยๆ เอ่ยขึ้น

"เป็นเรื่องเมื่อฤดูใบไม้ร่วงปีก่อนแล้ว ตอนนั้นสัตว์ป่าในภูเขากำลังอ้วนพอดี

ข้าคิดว่าจะเข้าป่าไปล่าสัตว์ให้ได้มากหน่อย จุนเจือครอบครัว ก็เลยไปล่าสัตว์ที่ยอดเขาแถวหมู่บ้านข้างเคียงนั่น

วันนั้นดวงไม่ค่อยดี ไม่เจอสัตว์ใหญ่อะไรเลย