บทที่ 685 ดูสิ ซ่อนอยู่ตรงนี้เอง

"แป้งตากไว้แล้วก็ไม่ต้องเฝ้าตลอด แดดดี เที่ยงวันก็แห้งสนิทได้"

เสียงลุงเหยียนดังกังวาน แฝงความโปร่งใจเฉพาะตัวของคนในป่าเขา

"ร่องน้ำใหญ่หลังหมู่บ้านนั้นเมื่อคืนฝนตกลงมาเบาๆ ครั้งหนึ่ง น้ำท่วมร่องไปครึ่งหนึ่ง

ปลาดุกข้างในออกมาหายใจกันหมดแล้ว กำลังเป็นเวลาที่จับง่ายพอดี

พวกเราไปช้อนมาบ้าง เที่ยงนี้ก็ตุ๋นหม้อตุ๋นปลาดุกอีกหม้อ สดกว่าเมื่อวานเสียอีก"